กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แล้วเธอหาเวชระเบียนของฉันไปทำไม?”
“หมอเถื่อนบอกว่าเธออยู่ไม่พ้นสิบ...” เจียงสุ่ยเฉิงยังพูดไม่ทันจบ ก็รู้ตัวว่าตัวเองเผลอพูดความจริงออกไป ในใจก็เสียใจสุด ๆ
อ๊าก!! ทำไมถึงเผลอพูดหลุดปากไปได้เนี่ย!
เจ้าคนน่าสงสารจะต้องเสียใจ เศร้าใจ และสิ้นหวังขนาดไหนกันนะ