กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดวงตาสีดำสนิทราวกับนิลของลี่ซิวเหรินจับจ้องเจียงสุ่ยเฉิงอยู่นาน
“ปล่อยมือก่อน เก็บกระเป๋านักเรียนให้เรียบร้อย”
พอได้ยินดังนั้น เจียงสุ่ยเฉิงก็เลิกคิ้วขึ้น รอยยิ้มสดใส “อื้ม!”
หลังจากเจียงสุ่ยเฉิงเก็บกระเป๋านักเรียนเรียบร้อยแล้ว นักเรียนส่วนใหญ่ในห้องก็กลับกันไปหมดแล้ว