เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 422 วันนี้ได้กินมื้อใหญ่
เขารอให้ตะกอนดินในน้ำตกตะกอนลงไปอีกครั้ง แล้วเริ่มสังเกตทิศทางที่ฝูงปลาว่ายไปมา
ตรงกลางคุ้งน้ำนั้นกว้างเกินไป
ถึงจะกางตาข่ายออกจนสุด ปลาก็ยังว่ายเลี่ยงออกไปสองข้างได้อยู่ดี แต่ตรงแก่งน้ำตื้นช่วงปลายน้ำกลับถูกขนาบด้วยแนวหินสองฝั่ง ความกว้างมีแค่ครึ่งเดียวของตรงนี้ แถมยังมีกอหญ้าน้ำคอยขวางไม่ให้ฝูงปลาเลี้ยวหนีได้ง่ายๆ
ฟ่านไห่ซินลากตาข่ายผืนใหญ่เดินไปยังแก่งน้ำตื้น
เขาเอาเชือกป่านเส้นหนาฝั่งหนึ่งพันไว้กับรากไม้ริมตลิ่งก่อน แล้วใช้ก้อนหินหลายก้อนกดทับชายตาข่ายด้านล่างเอาไว้ ตัวตาข่ายกางขวางลำธารไปครึ่งสายแบบเฉียงๆ ส่วนที่เหลือเขาจับรวบไว้ในมือ
พอดูว่าฝูงปลาเริ่มว่ายวนกลับมาใกล้ เขาจึงเดินลุยน้ำไล่ลงมาจากทางเหนือน้ำ
ฝ่าเท้าเหยียบลงไปในดงหญ้าน้ำ