กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 415 ราชาหมาป่าขาว
พอดันขอนไม้ท่อนสุดท้ายพ้นทางไปข้างถนน พระอาทิตย์ก็แตะยอดไม้ทางทิศตะวันตกแล้ว
แสงแดดยามเย็นส่องทะลุกิ่งใบ ทอดลงบนรอยล้อเกวียนที่เปียกชื้น
กองควันไฟที่ถูกเหยียบดับยังคงส่งควันสีขาวลอยขึ้นมา นกป่าสองสามตัวเกาะอยู่ไกลๆ คอยสังเกตซากก็อบลินข้างทางอย่างระแวดระวัง
มาร์คัสยืนอยู่ข้างเกวียนคันแรก เขามองดูดวงอาทิตย์ตกดินก่อน จากนั้นจึงเปิดแผนที่ออกดู จุดพักแรมที่กำหนดไว้แต่เดิมยังอยู่ห่างออกไปอีกกว่าสิบลี้ ถ้าใช้ความเร็วอย่างตอนนี้ เกวียนสินค้าทั้งสามคันคงไปถึงที่นั่นตอนที่ฟ้ามืดสนิทแล้ว
การถูกลอบโจมตีเมื่อตอนกลางวันทำให้เสียเวลาไปไม่น้อย หากรอจนฟ้ามืดแล้วค่อยหาที่พัก คาราวานก็ยากจะกวาดล้างอันตรายรอบด้านในยามที่มองทางไม่ชัด
“วันนี้เดินทางน้อยลงหน่อยแล้วกัน”
มาร์คัสพับแผนที่เก็บพลางยกมือเรียกอีไลที่บินอยู่กลางอากาศให้กลับลงมา
“หาที่โล่งๆ ที่บังลมได้สักแห่ง อย่าให้อยู่ไกลจากแหล่งน้ำเกินไป แล้วก็อย่าอยู่ติดชายป่าจนเกินไป”
อีไลบินวนเหนือขบวนเกวียนครึ่งรอบเพื่อดูทำเลทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ให้แน่ใจ จากนั้นจึงกระพือปีกบินข้ามยอดไม้ไป