กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 408 ผมแค่จากไป
เช้าตรู่เจ็ดวันให้หลัง ประตูใหญ่ของเนินหมอกครามก็ชักประตูกลขึ้นเรียบร้อยแล้ว
ทหารยามช่วยกันยกสิ่งกีดขวางออก รถม้าขนผักหลายคันทยอยแล่นเข้าเมืองตามลำดับ
ถนนหินนอกกำแพงเมืองยังชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้าง ทุ่งนาที่อยู่ไกลออกไปถูกคลุมด้วยไอหมอกบางๆ
พวกฟ่านไห่ซินทั้งสามคนมาถึงข้างประตูเมืองล่วงหน้า
ดาบใหญ่เหล็กกล้าสะพายอยู่บนหลังของฟ่านไห่ซิน บนบ่ายังสะพายย่ามเดินทางที่ใส่เสื้อผ้ากับเสบียงแห้งเอาไว้
เอลีอาเปลี่ยนมาใส่เสื้อคลุมที่เหมาะกับการเดินทาง ไม้เท้าพิงเฉียงอยู่ข้างไหล่ ที่เอวแขวนกระเป๋าหนังใส่ขวดยา
เอลูก็สะพายย่ามใบเล็กไว้ใบหนึ่งเช่นกัน
ในกระเป๋ายัดไว้จนแน่นเปรี๊ยะ ด้านนอกยังผูกถุงน้ำกับชามไม้เอาไว้ด้วย พอเธอก้าวเดินแต่ละก้าว ของข้างในก็กระทบกันไปมา