กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 400 ฉันต้องกลับไป
ในตรอกศิลาเทามีลานเก็บของร้างอยู่แห่งหนึ่ง
โกดังเก่าเบียดตัวอยู่หลังกำแพงหิน กระเบื้องหลังคาแหว่งไปหลายแผ่น รอยล้อเกวียนหน้าประตูก็มีวัชพืชขึ้นรกนานแล้ว
ที่นี่ไม่มีแม้แต่โคมไฟถนนสักดวง
ทว่าส่วนลึกของโกดังกลับจุดคบเพลิงไว้สองดวง
แสงไฟส่องกระทบคานไม้ ทั้งยังส่องให้เห็นเสาไม้สองต้นที่ถูกปักตั้งไว้
เสาไม้พาดตัดกันตรงกลาง ประกอบขึ้นเป็นกางเขนชั่วคราว
เจ้าแผลเป็นถูกมัดอยู่บนนั้น
เสื้อตัวบนของเขาถูกกระชากหลุดไปแล้ว ข้อมือทั้งสองข้างถูกเชือกป่านมัดแน่น แขวนโยงไว้กับปลายคานไม้ทั้งสองด้าน ปมเชือกรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ฝ่ามือไร้สีเลือดไปนานแล้ว
แผ่นอกเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำเป็นปื้น