ตอนที่ 398 คิดว่าผมมีน้ำยาแค่นี้จริงเหรอ

ตอนที่ 398 คิดว่าผมมีน้ำยาแค่นี้จริงเหรอ

โฮลต์เพิ่งจะอ้าปากพูด แขนซ้ายของฟ่านไห่ซินก็เหวี่ยงออกไปแล้ว

ทั้งสองคนยืนห่างกันแค่ครึ่งก้าว

ดาบยาวเสียบค้างอยู่ที่ไหล่ของฟ่านไห่ซิน ส่วนโฮลต์ก็เพิ่งปล่อยมือจากด้ามดาบ ระยะแค่นี้เขาไม่มีทางยกดาบขึ้นมาทัน และถอยหนีให้พ้นระยะกรงเล็บหมาป่าไม่ได้ด้วย

ฝ่ามือสีซีดฟาดเข้าใส่ใบหน้าเต็มแรง

ปัง!

หัวของโฮลต์แหลกละเอียดทันที

เลือดสาดกระเซ็นใส่กำแพงหินด้านหลัง ร่างไร้หัวยังคงอยู่ในท่าถอยหลัง ก้าวถอยไปได้อีกครึ่งก้าวก่อนจะหงายหลังล้มตึงลงไปในกองขี้เถ้า

จนกระทั่งศพล้มลงกับพื้น พวกนักเลงถึงได้สติจากภาพตรงหน้า

“มนุษย์หมาป่า!”