กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 392 กลิ่นไม้ไหม้
ชั้นสองของร้านขายยาสายหมอกเงียบสงัด
ฟลอนอนอยู่บนเตียง ลืมตาโพลง
ผ้าม่านปิดไม่สนิท
แสงจันทร์ลอดผ่านช่องว่างเข้ามา ทาบลงตรงปลายเตียง
ทั้งตู้ไม้ หีบสัมภาระ และธนูสั้นที่แขวนอยู่บนผนัง ต่างทอดเงารางเลือน
เธอพลิกตัว
ฟูกนอนยุบยวบลงตาม
เตียงในเมืองมนุษย์นุ่มกว่าในเผ่า
ตอนล้มตัวลงนอนใหม่ๆ ก็สบายดีอยู่หรอก แต่นอนนานเข้ากลับรู้สึกเหมือนตัวจมลงไปเรื่อยๆ