เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 386 เรื่องเพื่อนบ้าน
ป้ายของสมาคมศิลาเทาถูกเอาขึ้นไปแขวนในวันรุ่งขึ้น
แผลเป็นไปขอยืมแผ่นไม้จากโทร์เบน แล้วเอาถ่านมาเขียนคำว่า “สมาคมศิลาเทา” ตัวเป้งๆ เขียนคำว่า “คม” ไปได้ครึ่งเดียวก็เห็นว่าเขียนผิด เลยขีดทิ้งเขียนใหม่ ยิ่งแก้ก็ยิ่งเละเป็นปื้นดำ สุดท้ายตัวหนังสือสี่ตัวเลยดูเหมือนปูสี่ตัวกำลังไต่ต้นไม้ไม่มีผิด
เอแวนยืนดูอยู่นานสองนานเลยพูดขึ้นว่า “พี่แผลเป็น ให้คนมีความรู้มาเขียนให้ดีกว่าไหมพี่” แผลเป็นเลยสวนไปว่า “ให้คนอื่นเขียนมันไม่ต้องเสียเงินรึไง แขวนๆ ไปเหอะน่า”
พอตอกป้ายติดตรงทางเข้าเสร็จ เอลูก็เดินผ่านมาเหลือบมองแวบหนึ่งแล้วพูดว่า “ตัวหนังสือพวกนี้เหมือนปูเลยเหมียว” แผลเป็นแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
ป้ายประกาศก็เอาไปแปะเรียบร้อยแล้ว คนที่มาสมัครมีมากกว่าที่คิดไว้ แค่ช่วงเช้าก็มากันตั้งสิบกว่าคน แผลเป็นคัดคนตามเกณฑ์สามข้อที่ฟ่านไห่ซินบอกไว้ จนเหลือแปดคน