ตอนที่ 340 คุยเล่นใต้แสงจันทร์

ตอนที่ 340 คุยเล่นใต้แสงจันทร์

(สองตอนนี้มีแต่บทพูดกับบรรยายล้วนๆ เขียนเอาเหนื่อยแทบขาดใจ รูปภาพขอแปะไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยมาลงเพิ่มทีหลังนะ)

ดึกมากแล้ว

ฟ่านไห่ซินกับเอลีอาเดินเคียงข้างกันไปตามถนนในเนินหมอกคราม

ริบบิ้นสีสันสดใสที่ใช้ในงานเทศกาลยังคงแขวนอยู่ระหว่างชายคาบ้านเรือน ทว่าร้านรวงริมทางต่างพากันปิดหมดแล้ว

แสงไฟลอดออกมาจากรอยแยกของบานหน้าต่างเป็นบางครั้ง บนพื้นหินมีเศษกระดาษ แก้วไม้ และพวงมาลัยดอกไม้ที่โดนคนเหยียบจนขาดกระจัดกระจายอยู่

ทั้งสองคนเดินไปได้สิบกว่าก้าว โดยที่ไม่มีใครพูดอะไรเลย

เอลีอาแอบเหลือบมองฟ่านไห่ซินทีหนึ่ง

ฟ่านไห่ซินก็บังเอิญกำลังมองเธออยู่พอดี

ทั้งคู่เบือนสายตาหนีพร้อมกัน