ตอนที่ 292 หอชมหมอก

ตอนที่ 292 หอชมหมอก

“ดูเหมือนเธอจะไม่ได้อยู่ที่นี่”

บนชั้นสูงสุดของหอชมหมอก โมโลยืนอยู่ริมหน้าต่าง พลางกวาดสายตามองไปรอบห้อง

ที่นี่เป็นสิ่งปลูกสร้างที่สูงที่สุดในเมืองเนินหมอกคราม

ตัวหอคอยตั้งอยู่ด้านหลังศาลาว่าการเก่า ส่วนฐานเชื่อมต่อกับกำแพงหินเป็นวง เดิมทีมีไว้สังเกตการณ์คลื่นหมอกในป่า เหตุไฟไหม้ การอพยพย้ายถิ่นของฝูงสัตว์ รวมถึงธงสัญญาณบนเส้นทางสายการค้าที่อยู่ไกลออกไป

ชั้นบนสุดไม่ได้กว้างขวางอะไร

มีหน้าต่างทรงแคบเรียงรายรอบห้อง พอมองออกไปนอกหน้าต่างก็จะเห็นหลังคาบ้านเรือน ถนนหนทาง ปล่องควันในเมือง และแนวชายป่าหมอกครามที่อยู่ไกลลิบ

ตรงกลางวางโต๊ะกลมเก่าๆ ไว้หนึ่งตัว บนหน้าโต๊ะสลักรูปถนนหนทาง ป่าไม้ และลำคลองแถบเนินหมอกครามเอาไว้ ริมผนังแขวนธงสัญญาณไว้หลายผืน ซึ่งสีสันซีดจางไปนานแล้ว

ตรงมุมห้องยังมีกล้องส่องทางไกลทองแดงวางอยู่อีกตัว ตัวลำกล้องเต็มไปด้วยรอยนิ้วมือและฝุ่นเขรอะ

ที่นี่ไม่มีร่องรอยของใครเลยแม้แต่คนเดียว