ตอนที่ 247 อย่าลืมวิถีของเจ้า

ตอนที่ 247 อย่าลืมวิถีของเจ้า

เวโรนิกาในภาพลวงตาเริ่มร่อนเร่พเนจร

เธอเดินทางข้ามผืนดินเยือกแข็ง ข้ามบึงน้ำ หลบหนีทั้งพวกนักล่าปีศาจ และหนีพวกแวมไพร์ที่ตามกวาดล้างสายเลือดเก่าที่เหลือรอด

เธอเคยซ่อนตัวอยู่ในสุสานร้าง ไม่ได้เห็นแสงจันทร์อยู่นานหลายเดือน และเคยนั่งเหม่อกอดซากศพที่ตัวเองดูดเลือดจนแห้งในหมู่บ้านร้าง

แรกๆ เธอยังร้องไห้

ต่อมา เธอก็ไม่ร้องอีก

และหลังจากนั้น เธอก็เริ่มหัวเราะ

หัวเราะพลางฆ่าคน หัวเราะพลางดูดเลือด หัวเราะพลางทรมานคนเดินทางที่ไม่ได้มีความแค้นเคืองอะไรกับเธอเลยสักนิด

บางครั้งเพียงเพราะอีกฝ่ายสวมเสื้อโค้ตสีดำคล้ายกับผู้ชายคนนั้น

บางครั้งก็แค่เพราะนักเดินทางคนหนึ่งถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเกินไปว่าเธอต้องการความช่วยเหลือไหม