ตอนที่ 222 นักดาบเฒ่า

ตอนที่ 222 นักดาบเฒ่า

วินาทีที่ผลักประตูหินเปิดออก กลิ่นคาวเลือดก็พวยพุ่งออกมาก่อนเป็นอันดับแรก

กลิ่นนั้นทั้งข้น หนัก และเจือหวาน เหมือนเลือดของคนจำนวนมากมายมหาศาลถูกขังอบอยู่ในที่เดิมนานเกินไป นานเสียจนทำให้อากาศเหนียวเหนอะหนะ

ที่นี่เป็นห้องโถงทรงกลม

เพดานโดมสูงลิบ พอมองขึ้นไป จะเห็นซี่โครงหินเรียงโค้งสอบเข้าด้านในเป็นวง ตำแหน่งที่เดิมทีเคยสลักคำอธิษฐานสุริยันศักดิ์สิทธิ์ ยามนี้กลับถูกคราบสกปรกสีดำอมแดงเคลือบไว้จนมิด

คราบสกปรกพวกนั้นเหมือนเลือดเก่าที่ซึมออกมาจากเนื้อหิน มันคืบคลานไปตามลวดลายรอบทิศทาง จนเกาะกินยอดโดมทั้งผืนสกปรกโสมม

สูงขึ้นไปอีกนิด ใจกลางเพดานโดมเปิดเป็นช่องรับแสงทรงกลมขนาดมหึมา เดิมทีช่องนี้มีไว้รับแสงแดด ทว่ายามนี้กลับถูกโซ่ตรวนถี่ถ้วนและผ้าดำปิดตายจนสนิท เหลือไว้เพียงรอยแยกแคบๆ ไม่กี่สาย

ละอองเลือดนับไม่ถ้วนกำลังลอยขึ้นจากใจกลางห้องโถง รวมตัวกันเป็นสายธารสีแดงคล้ำสายแล้วสายเล่า เอ่อล้นทะลักลอดผ่านรอยแยกเหล่านั้นขึ้นไปยังที่ที่สูงกว่า

รอบห้องโถงมีเสาหินตั้งตระหง่านอยู่สิบสองต้น