กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 212 ดูฉันนี่
เลือดไหลซึมไปตามร่องกระเบื้องปูพื้น
เอลูถูกอันธพาลฟันเหลืองบีบคอยกลอยอยู่กลางอากาศ คอก็เล็ก หน้าก็ซีด แทบจะไม่มีแรงดิ้นรนแล้ว
แอนเดอร์จ้องร่างเล็กๆ ร่างนั้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเบาๆ ก่อนจะยันดาบ ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืนทีละนิด
ซี่โครงซ้ายปวด หน้าอกปวด แขนก็ปวด ตามข้อต่อกระดูกมีแต่ความชาหนึบไปหมด
ลูลู่ก็เห็นว่าแอนเดอร์ลุกขึ้นมาแล้ว
ตัวของฮาล์ฟเอลฟ์ยังมีเลือดเปื้อนอยู่ ฤทธิ์ของสเปรย์ล่องหนถูกซัดจนเละเทะไปหมด ร่างครึ่งหนึ่งมองเห็นชัด แต่อีกครึ่งหนึ่งเลือนราง ใบหน้าก็ซีดเผือดเอามากๆ
แอนเดอร์มองไปที่ลูลู่ เสียงแผ่วต่ำ แต่มีพลังหนักแน่น
“ลูลู่ ถ้าจะฆ่าแวมไพร์ ต้องทำลายทั้งหัวใจกับสมองพร้อมกันใช่ไหม”
ลูลู่ชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะกัดฟันพยักหน้า “ใช่แล้ว”