กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 203 แอนเดอร์ (1)
เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน แอนเดอร์ยังไม่ได้เป็นไอ้ขี้เมาแห่งเนินหมอกครามที่ใคร ๆ ก็หัวเราะเยาะใส่ได้
ตอนนั้นเขายังหนุ่ม ไหล่และหลังผึ่งผายแข็งแรง ก้าวเท้าฉับไว ในตามักมองหาหนทางข้างหน้าเสมอ บ้านเกิดของเขาเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ซุกตัวอยู่ท่ามกลางหุบเขา มีบ้านเรือนไม่กี่หลัง ไร่นาไม่กี่แปลง ทางเดินก็มีไม่กี่สาย คนในหมู่บ้านรู้มาตั้งแต่เกิดว่าดินแปลงไหนควรปลูกข้าวสาลี เนินไหนควรไปตัดฟืน และบ่อน้ำบ่อไหนที่หน้าหนาวน้ำจะเป็นน้ำแข็งได้ยากที่สุด
แม่ตื่นแต่เช้ามืดมาต้มน้ำ นวดแป้ง ให้อาหารไก่ และตอนที่เขายังตัวสูงไม่เท่าเตาหลอมเหล็ก แม่ก็ยัดถังน้ำใส่มือ แล้วไล่ให้เขาไปหาบน้ำที่ริมแม่น้ำคนเดียวแล้ว เธอไม่ชอบพูดสอนหลักการใหญ่โต มีหน้าที่แค่สั่งให้เขาทำงาน