กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 196 ความฝันของคนตัวเล็กๆ
“คุณสองคนอาจไม่รู้ ตอนผมเพิ่งก้าวขาเข้าไป เจ้าของโรงอาบน้ำแทบจะเอาไม้มาไล่ตีผมออกไป เขาบ่นว่าผมสกปรก กลัวผมจะทำให้น้ำในอ่างกลายเป็นสีดำ ผมเลยฟาดเหรียญทองแดงห้าสิบเหรียญลงบนเคาน์เตอร์เดี๋ยวนั้นเลย บอกว่าผมไม่แช่อ่างหรอก ขอแค่ตักราดตัวคนเดียวพอ ช่วยให้ผมล้างเอาขี้โคลนพวกนี้ออกไปเถอะ พรุ่งนี้บนถนนจะได้มีกลิ่นเหม็นเดินได้ลดลงไปอีกก้อน”
“เถ้าแก่จ้องผมอยู่นานสองนาน คงเพราะทนกลิ่นเหม็นสาบจากตัวผมไม่ไหวด้วย สุดท้ายเลยบีบจมูกแล้วยอมปล่อยให้ผมเข้าไป”
“การอาบน้ำครั้งนั้นน่ะ มันสุดยอดไปเลยจริงๆ”
อิชิยกมือทั้งสองข้างขึ้นมา ทำท่ากางกว้างประกอบ