กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 192 ดูคนอื่นเขาเป็นตัวอย่างบ้างสิ
วันขับไล่อสูร ช่วงกลางวัน
ทั่วทั้งถนนเต็มไปด้วยธงหลากสี ป้ายไม้ และแผงลอยชั่วคราว กลิ่นเหล้า กลิ่นถ่านไฟ กลิ่นเนื้อย่าง ผสมปนเปไปกับไอความร้อนจากคลื่นคนที่เบียดเสียด ทำเอาผู้คนเวียนหัวจนมึนตึ้บ
พออีเว็ตต์เหยียบถนนหินเดินเข้ามาในเมือง เธอก็ย่นจมูกก่อนเป็นอย่างแรก พลางยกมือขึ้นพัดไปมาตรงหน้าสองที
“ฉันเกลียดเทศกาลพวกนี้จริง ๆ”
โมโลเดินอยู่ข้าง ๆ ดึงปีกหมวกลงต่ำ ดวงตาสีเทากวาดมองฝูงชนแออัดเบื้องหน้าด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ของที่คุณเกลียดมันชักจะเยอะไปหน่อยแล้วนะ”
“พูดผิดพูดใหม่เลยนะ ที่ฉันเกลียดคือความหนวกหู กลิ่นเหงื่อ พวกขี้เมา แล้วก็ไอ้พวกงี่เง่าที่ชอบเบียดแล้วเอามือไปแตะผิดที่ต่างหาก”
พอพูดถึงตรงนี้ อีเว็ตต์ก็เอียงคอชำเลืองมองโมโลแวบหนึ่ง มุมปากโค้งขึ้นน้อย ๆ
“ส่วนนายเนี่ย พอกล้ำกลืนยกเว้นให้ได้อยู่หรอก”