ตอนที่ 159 ตามหารอยอสรพิษในป่า

ตอนที่ 159 ตามหารอยอสรพิษในป่า

แจะ

รองเท้าบูตหนังเหยียบลงบนดินโคลนแฉะๆ ทิ้งรอยเท้าลึกบ้างตื้นบ้างไว้เป็นทาง

อากาศชื้นจนแทบบิดน้ำออกมาได้ กลิ่นใบไม้เน่าคละคลุ้งปนกลิ่นเห็ดรา พาให้อึดอัดจนหัวแทบระเบิด

เรือนยอดไม้เบื้องบนซ้อนทับกันหนาทึบ กรองแสงแดดตอนเที่ยงวันจนแตกเป็นประกายแสงวิบวับสาดลงบนกองใบไม้ร่วงหนาเตอะ ดูราวกับมีใครเผลอทำกระปุกผงทองคว่ำลงพื้น

ดงพุ่มไม้ขึ้นรกชัน ปลายแขนเสื้อเกราะหนังของฟ่านไห่ซินโดนเถาวัลย์มีหนามเกี่ยวอยู่หลายรอบ จนต้องหยุดดึงออกอยู่พักใหญ่

พื้นใต้เท้าก็ใช่ว่าจะไว้ใจได้ มองเผินๆ เหมือนดินแข็ง แต่พอเหยียบลงไปถึงรู้ว่าข้างล่างเป็นเลนโคลนทั้งนั้น ก้าวเดียวก็จมมิดถึงข้อเท้า