เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 156 ความรักสลายไปตามลม
เวโรนิกาพยักหน้าอย่างอารมณ์ดี ราวกับกำลังพูดเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่ง
“จะทำการใหญ่ ย่อมต้องขึ้นเวทีใหญ่ ห้องใต้ดินธรรมดา สุสานร้าง หรือรังอันโสโครกของพวกพ่อมดมืด ล้วนไม่คู่ควรกับเรา จะทำทั้งที ก็ต้องทำในที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของพวกมัน บนแท่นบูชาที่พวกมันภาคภูมิใจที่สุด ถึงเวลานั้น สุริยันอันโชติช่วงต้องมัวหมอง สถานศักดิ์สิทธิ์ต้องพลิกผัน มันไม่ยอดเยี่ยมหรอกหรือ”
คิ้วของวีโตขมวดมุ่นจนแทบชนกัน
“โบสถ์แห่งศาสนจักรไม่ใช่ที่เล็กๆ ที่นั่นมีบิชอป มีข่ายอาคมเวทศักดิ์สิทธิ์ที่สมบูรณ์แบบ มีกองกำลังติดอาวุธของนักบวชที่ผ่านการฝึกฝน คุณอยากให้ผมส่งคนกับของเข้าไป ผมยังพอหาทางได้ แต่ถ้าจะไปเริ่มพิธีกรรมกันที่นั่น มันเสี่ยงเกินไป”
“เสี่ยงเหรอ” เวโรนิกาหัวเราะเบาๆ “ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนถึงได้คุ้มค่า ถ้ามัวแต่กลัวความยากจนถอยหลัง วีโต แกจะต่างอะไรกับพวกผีพนันข้างถนนที่กอดเหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญไว้แน่นจนไม่กล้าลงเงินล่ะ”