ตอนที่ 153 ฟู่——

ตอนที่ 153 ฟู่——

ฟ่านไห่ซินผลักประตูห้องเช่าเข้าไป กลิ่นเฉพาะตัวของห้องพักราคาถูกที่ปนเปกันระหว่างไม้เก่ากับปูนขาวชื้นๆ ก็ลอยมาปะทะหน้าทันที

จะบอกว่าหอมก็ไม่ใช่ แต่ก็ยังดีกว่ากลิ่นคาวเลือดที่กระจายอยู่เต็มพื้นหน้าโบสถ์ตั้งเยอะ

เขาเบี่ยงตัวหลบตรงหน้าประตู แล้วหันกลับไปมองข้างหลัง

เอลูเดินตามอยู่ข้างเท้า หน้ากากแมวถูกถอดออกไปแล้ว มวยผมสีขาวเงินส่ายไปมาสองทีใต้แสงตะเกียงน้ำมันสลัวๆ ตรงทางเดิน

นัยน์ตาสองสีของเธอเปิดครึ่งปิดครึ่ง ปากอ้านิดๆ พลางหาวหวอดออกมาคำหนึ่ง

เสียงหาวนั้นเค้นมาจากก้นคอ พอสุดเสียงก็มีเสียงขึ้นจมูกเบาๆ คล้ายลูกแมวร้องแถมมาด้วย

ง่วงแล้วสินะ