ตอนที่ 151 ช่วยเก็บเป็นความลับที

ตอนที่ 151 ช่วยเก็บเป็นความลับที

ลานโล่งหน้าโบสถ์มีทั้งศพและคนเจ็บของพวกนักเลงนอนระเกะระกะไปหมด

ทั้งสามคนเดินลัดเลาะไปตามร่างพวกนั้น เท้าเหยียบโดนเศษหินกับดินที่ชุ่มเลือดอยู่เรื่อยๆ

แสงจันทร์ส่องให้เห็นทุกอย่างชัดเจน แม้แต่คราบเลือดที่เริ่มแข็งตัวไปครึ่งหนึ่งก็ยังสะท้อนแสงสีคล้ำๆ ออกมา

ฟีน่าดึงชายชุดนักบวชหลบตามสัญชาตญาณ จะได้ไม่เปื้อนคราบพวกนั้น

ดวงตาสีน้ำตาลประกายส้มกวาดมองใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและหน้าที่ไร้แววชีวิตพวกนั้น ริมฝีปากเม้มแน่นเป็นเส้นตรง

ทั้งสามคนเดินเลี้ยวพ้นมุมกำแพงเตี้ย

ฟ่านไห่ซินกำลังจะอ้าปากเรียกเอลู แต่จู่ๆ ก็ต้องชะงักเท้า

เขาเห็นนักเลงคนนั้นแล้ว