กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 148 หลับเถอะ
“จันทราซ่อนคลื่นกำเนิด คลื่นเชี่ยวเกิดเป็นปราการ” เสียงแหบแห้งชราภาพดังขึ้นกลางความมืดมิด หนักแน่นมั่นคงราวกับผืนแผ่นดินกำลังเอื้อนเอ่ยเอง
แต่ละถ้อยคำไม่ได้แฝงพลังล้นเกินแม้แต่น้อย ทว่ากลับส่งเข้าหูของทุกคนตรงนั้นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
“หมื่นพลังที่โหมเข้าใส่ ล้วนแปรเปลี่ยนกลายเป็นวารี”
ทันทีที่บทสวดท่อนที่สองจบลง ไอความชื้นในอากาศก็พลันควบแน่นเข้มข้นขึ้น
ขุมพลังประหลาดที่เจือกลิ่นอายลมทะเลเค็มชื้นแผ่ซ่านออกมาจากต้นตอของเสียง ราวกับเกลียวคลื่นไร้รูปกำลังเอ่อล้นขึ้นมาเงียบๆ ในมิติที่ตาเปล่ามองไม่เห็น
“กระแสคลื่นแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า อ่อนโยนมิหักพับ เปราะบางมิมลายสูญ”
ท่อนที่สาม
ฟ่านไห่ซินสัมผัสได้ ร่างของมนุษย์หมาป่าขนเทาดำที่อ้าเขี้ยวโง้งอยู่ตรงหน้าเขาชะงักกึกไปในทันที
ไม่ใช่เพราะโดนโจมตี