ตอนที่ 115 หายไปไหนแล้ว?

ตอนที่ 115 หายไปไหนแล้ว?

วินาทีที่ลูกหมาป่าสองตัวกลิ้งตกลงบนพื้น ฝูงหมาป่าก็เริ่มกระสับกระส่ายขึ้นมาทันที

พวกหมาป่าวายุรอบนอกวงล้อมไม่ได้เดินลาดตระเวนอย่างเป็นระเบียบเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป

หูของพวกมันตั้งชันขึ้นพร้อมกัน จมูกขยับฟุดฟิดอย่างบ้าคลั่งเพื่อดมหากลิ่นของลูกหมาป่าที่ลอยมาจากทางค่ายพัก

เสียงขู่คำรามต่ำดังระงมขึ้นไม่ขาดสาย ราวกับคลื่นใต้น้ำที่จวนเจียนจะเดือดพล่าน

หมาป่าวายุวัยรุ่นตัวเล็กไม่กี่ตัวหมดความอดทนเป็นกลุ่มแรก กรงเล็บหน้ากางออก ย่อตัวลงต่ำ เตรียมพร้อมจะพุ่งจู่โจมได้ทุกเมื่อ

ทว่าก่อนที่ฝูงหมาป่าทั้งหมดจะหลุดการควบคุมแล้วโถมบุกเข้าไปเพียงเสี้ยววินาที

เสียงขู่ต่ำที่สั้นกระชับและเปี่ยมด้วยแรงกดดันมหาศาลก็ดังแว่วมาจากรอบนอกสุดของวงล้อม

ไม่ใช่เสียงคำรามกึกก้อง

ไม่ใช่เสียงหอน