ตอนที่ 107 ถอนรากถอนโคน อย่าปล่อยให้ฟื้นคืน

ตอนที่ 107 ถอนรากถอนโคน อย่าปล่อยให้ฟื้นคืน

“จี๊?!”

เสี้ยววินาทีก่อนที่คมมีดจะกรีดเข้าเนื้อ ก็อบลินชาแมนก็ลืมตาโพลงขึ้นมา

ดวงตาสัตว์ป่าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์หดเล็กลงทันที ในคอส่งเสียงกรีดร้องเตือนภัยแหลมสูงจนเพี้ยนไป

มันตอบสนองเร็วกว่าที่คิดไว้มาก

มือทั้งสองข้างที่กุมคทากดลงอย่างแรง ไม้เท้าท่อนหนาที่ยาวกว่าตัวมันเปลี่ยนจากอุปกรณ์เวทกลายเป็นกระบองศึกในพริบตา แล้วหวดกวาดไปทางที่เอลูพุ่งเข้ามาพร้อมเสียงแหวกอากาศอันหนักหน่วง

แร่สีเขียวที่ฝังอยู่บนกะโหลกหมูป่าลากเป็นทางแสงประหลาดขณะที่มันฟาดออกไป ลมจากการหวดนั้นแรงจนอากาศส่งเสียงหวีดหวิว

เอลูกำลังพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงสุด

การรับการโจมตีนี้ตรงๆ ไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดเลย

เอวที่อ่อนช้อยแอ่นกลับกลางอากาศ ทั้งร่างบิดตัวไปด้านหลังในองศาที่ผิดธรรมชาติของมนุษย์