ตอนที่ 237 ตอนพิเศษ เซียวเสาอิ๋นที่ไม่ได้พบซูถัง

ตอนที่ 237 ตอนพิเศษ เซียวเสาอิ๋นที่ไม่ได้พบซูถัง

นับแต่เซียวเสาอิ๋นจำความได้ ก็ป่วยกระเสาะกระแสะห้าวันป่วยเล็กสิบวันป่วยหนักมาโดยตลอด

จนเติบโตอายุใกล้สามขวบปี ยังมิอาจเดินเหินได้คล่องแคล่ว

ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงการวิ่งเล่นกระโดดโลดเต้นดั่งเด็กทั่วไป

“องค์ชายสอง ต้นตระกูลข้าเอ๋ย พระองค์อย่าได้ก่อกวนยามค่ำคืนอีกเลย”

ผ้าห่มบนกายเซียวเสาอิ๋นถูกแม่นมสอดเหน็บไว้แน่นหนา

หากจะกล่าวว่ามิอยากให้เขาต้องลมหนาว

มิสู้กล่าวว่าคล้ายอยากกักขังเขาไว้ มิให้เขาก่อกวนพวกนางอีกมากกว่า

บรรดาแม่นมคิดว่าด้วยวัยของเขายังจดจำคำบ่นว่าของพวกนางมิได้ แต่ความจริงแล้วเซียวเสาอิ๋นล้วนเข้าใจทั้งสิ้น

รับค่าจ้างเท่าเทียมกัน แต่พวกนางกลับต้องปรนนิบัติรับใช้คนที่ยุ่งยากยิ่งกว่า