กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 227 ดอกไห่ถังโรยรา
“เจ้าว่าอย่างไรนะ!”
แววตาของเซียวจิ่งหรงดั่งผีร้าย ทั้งมืดมนอำมหิตและดุร้ายเกรี้ยวกราด
หลี่เผยซุ่นเองก็เพิ่งเคยเห็นนายเหนือหัวเป็นเช่นนี้เป็นครั้งแรก พลันตื่นตระหนกจนพูดจาติดอ่าง “ทูล ทูลฝ่าบาท ทางตำหนักพักแรมส่งคนมารายงาน พ่ะย่ะค่ะ บะ บอกว่าเต๋อเฟยพระนางสิ้นพระชนม์แล้ว”
เขายิ่งไม่เข้าใจว่าคนดี ๆ อยู่แท้ ๆ ไฉนถึงบอกว่าจากไปก็จากไปเช่นนี้
“เตรียมรถม้าไปตำหนักพักแรม”
“แต่พวกเหล่าเสนาบดี……” หลี่เผยซุ่นไม่กล้าทัดทานอีก รีบถอยออกไปสั่งการทันที
ยามมาถึงตำหนักพักแรม เซียวจิ่งหรงก้าวลงจากรถม้า ขากลับอ่อนแรงลงเล็กน้อย
หลี่เผยซุ่นรีบปรี่เข้าไปหมายจะประคอง
ทว่ากลับถูกเขาสาวเท้าก้าวใหญ่ทิ้งไว้เบื้องหลัง