เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 223 วิธีบำรุงสุขภาพ
“หากเป็นเมื่อก่อน เจ้าคงไม่กินอย่างเอร็ดอร่อยต่อหน้าพวกเราเช่นนี้แน่”
หลินสวินไม่ใส่ใจ กลืนขนมลงไปอีกชิ้น “เมื่อก่อนส่วนใหญ่เป็นพวกเจ้าที่จ่ายเงิน ข้าแค่ละอายใจก็เท่านั้น คนที่มาจากครอบครัวยากจน มีผู้ใดไม่ชอบกินชอบดื่มบ้างเล่า”
กับข้าวมื้อเที่ยงวันที่เหลือกินคู่กับน้ำเปล่ามื้อนั้น เขาไม่อิ่มจริง ๆ
อีกทั้งรสชาติของขนมนี้ก็เลิศรสจริง ๆ หวานละมุนไม่เลี่ยน
ซูเฉิงถึงเพิ่งค้นพบว่าหลินสวินมิใช่ไม่เปลี่ยน อย่างน้อยหนังหน้าก็หนาขึ้นแล้ว
“เจ้าจงวางใจ วันนี้ข้าก็มิได้มากินเปล่า ๆ หรอก” หลินสวินเก็บรอยยิ้ม “คดีที่ตรอกจิ่นหัวทางทิศตะวันออกของเมืองนั้น ให้หานสีรามือเสียเถิด”
ซูเฉิงขมวดคิ้ว
คดีนั้นมีเพียงสามัญชนคนหนึ่งตาย มองดูผิวเผินก็เป็นแค่อุบัติเหตุ
หานสีรู้สึกไม่ชอบมาพากลจริง ๆ จึงมีความคิดที่จะสืบสวนต่อไป