เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 220 งานศพฮองเฮา
ในเวลาต่อมา ซูถังยังได้พบกับพระชายาองค์ชายใหญ่อีกสองสามครา
ยามที่อยู่ใกล้กัน อีกฝ่ายก็ทำความเคารพนาง
กิริยาวาจาของเด็กสาวทำให้ผู้คนรู้สึกสบายใจ ไม่อาจจับผิดได้แม้แต่น้อย
น่าเสียดายที่ดูเหมือนเซียวเสาอันจะมิได้มองการณ์กระจ่างแจ้งเช่นเสด็จพ่อของเขา กับภรรยาเอกผู้นี้แม้พูดมิได้ว่ารังเกียจ ทว่าก็เรียกได้คำหนึ่งว่าห่างเหิน
ฮองเฮาผู้เป็นคนเดียวที่พอจะช่วยเหลือนางได้ ก็ล้มป่วยลงอีกคราก่อนเข้าสู่ฤดูเหมันต์
เหล่านางสนมพากันไปเยี่ยมเยียน ทว่าล้วนถูกปฏิเสธกลับมาโดยไม่มีข้อยกเว้น
รอจนกระทั่งถึงยามสายน้ำยะเยือกจับตัวเป็นน้ำแข็ง ตำหนักเว่ยหยางกลับส่งคนมาเรียกตัวนางด้วยตนเอง
ซูถังมิกล้าชักช้า รีบรุดมาท่ามกลางหิมะหนักที่โปรยปรายดุจขนนก
“กระดาษหน้าต่างสว่างโร่เพียงนั้น หิมะตกอีกแล้วหรือ”