กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 218 ความกลัวของกุ้ยเฟย
ภายใต้บรรยากาศสลัวราง ซูถังไม่อาจคาดเดาจากสีหน้าได้ว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่
ครู่หนึ่งต่อมา นางอ้าปากคิดจะปัดเรื่องนี้ให้ผ่านพ้นไป อย่างไรเสียในท่าทางเช่นนี้ของคนทั้งสอง การเอ่ยถามปัญหาพรรค์นี้ย่อมไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง
ทว่ากลับได้ยินสุรเสียงทุ้มพร่าของเซียวจิ่งหรงดังแว่วมา “มี”
หัวใจของซูถังพลันกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง
ถ้อยคำนี้ของเขาฟังดูชวนให้นางคิดเข้าข้างตนเองและจินตนาการเตลิดเปิดเปิงได้ง่ายดายยิ่งนัก
น่าเสียดาย... แต่ก่อนนางไม่อาจหวั่นไหว บัดนี้ฟื้นคืนความทรงจำแล้วยิ่งไม่อาจทำได้
“ได้ยินว่าฝ่าบาทเคยมีคนรักในวัยเยาว์... สนิทสนมไร้เดียงสา ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา เพียงแต่เสียดายที่มีชีวิตไม่เห็นคน ตายไปไม่พบศพ”
เซียวจิ่งหรงขบฟันกัดลงบนหัวไหล่ของซูถังผ่านชุดนอนที่เปิดอ้าครึ่งหนึ่งด้วยความเข่นเขี้ยว “ในเมื่อเจ้ารู้แล้ว ไฉนจึงยังมาเล่นสำนวนทายปริศนากับเจิ้นอีก”
“หม่อมฉัน...”