กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 212 ราชบุตรเขยของเหนียนเหนียน
“บ่าวยังมีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจ เต๋อเฟยได้รับความโปรดปรานมิเคยขาด เหตุใดฝ่าบาทจึงมอบเพียงตำหนักเย่ถิงให้นาง มิให้ดูแลกิจการฝ่ายในทั้งหกตำหนักเจ้าคะ”
“ก่อนหน้านี้ฝ่าบาทเคยเอ่ยกับเปิ่นกงว่าจะมอบหกกองงานสตรีให้เต๋อเฟย ภายหลังกลับเงียบหายไป คิดว่าคงเป็นตัวนางเองที่ไม่ยินยอมกระมัง”
เหอลู่ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งฉงนใจ “เต๋อเฟยก็มิใช่คนถือตัวสูงส่งอันใด หลายปีมานี้นางแย่งชิงความโปรดปรานไม่น้อย เหตุใดอำนาจที่มาถึงมือแล้วกลับไม่เอาเล่าเจ้าคะ”
ฮองเฮาแย้มสรวลบางเบา “คุณธรรมไม่คู่ควรกับตำแหน่งต่างหากคือสิ่งชี้ขาดถึงตาย ขุนนางหญิงในหกกองงานสตรีส่วนมากล้วนเป็นบุตรีตระกูลขุนนาง ยึดถือชาติกำเนิดวงศ์ตระกูล ทว่าเบื้องหลังเต๋อเฟยกลับไร้ตระกูลฝ่ายมารดาคอยเกื้อหนุน
หากนางผลีผลามเข้ารับช่วงต่อหกกองงานสตรี หากไร้มาตรการเด็ดขาด ย่อมยากจะสะกดผู้คนให้ยอมจำนน
หากนางฝืนทนทำไปจนสูญเสียตัวตนเดิม ก็จะยิ่งสวนทางกับความโปรดปรานของฝ่าบาท กุ้ยเฟยก็คือตัวอย่างที่เห็นกันอยู่จะจะ นางละโมบในผลประโยชน์และอำนาจเร็วเกินไป เข้าวังมาก็หมายมั่นจะกุมอำนาจแท้จริงไว้ในกำมือ มิเช่นนั้นฝ่าบาทย่อมไม่มีทางปฏิบัติต่อนางด้วยท่าทีเช่นทุกวันนี้
ทว่าตำหนักเย่ถิงส่วนใหญ่มีเพียงเรื่องจิปาถะ ควบคุมได้ง่ายกว่า ทั้งยังมิต้องให้เต๋อเฟยเปลืองสมองมากความ”
เหอลู่กระจ่างแจ้งในทันใด “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ทว่าเต๋อเฟยมีอุบายแยบคายถึงเพียงนี้ บ่าวเกรงว่าวันหน้า...”