กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 203 ซูถังที่ป่วยไข้
ก่อนหน้านี้หลังจากดูแลสองพ่อลูกเสร็จ ซูถังยังนึกกระหยิ่มใจว่าตนเองมีกายาเหนือคนธรรมดา
ทว่าความจริงกลับสั่งสอนนางอย่างรวดเร็วว่าสิ่งใดที่เรียกว่า... ไข้หวัดติดต่อ แม้จะมาช้าแต่ก็ไม่เคยพลาด
คืนที่กลับจากงานเลี้ยง ซูถังก็จามติดต่อกันไปหลายที พอรุ่งเช้าของวันที่สอง ลำคอก็เจ็บแปลบราวกับถูกเข็มทิ่มแทง
จมูกก็คัดแน่นจนอึดอัด
ทว่านางกลับไม่มีไข้
คงเหมือนกับโรคระบาดในชาติก่อนกระมัง ที่แต่ละคนตอบสนองต่อไวรัสไม่เหมือนกัน
ซูถังตีหน้าขรึมเกลี้ยกล่อมเหนียนเหนียนและเซียวเสาอิ๋นที่อยากอยู่ปรนนิบัตินางให้กลับไป “พวกเจ้าอยู่ที่นี่ อาการของท่านแม่ก็ไม่ได้ดีขึ้นหรอก รีบไปเถิด การเรียนจะล่าช้าไม่ได้”
เด็กน้อยทั้งสองเห็นว่าอาการของซูถังไม่ได้ร้ายแรงมากนักจริง ๆ จึงยอมเดินออกไปข้างนอก พลางหันกลับมามองแทบทุกสามก้าว