ตอนที่ 186 ยาสิ้นบุตร

ตอนที่ 186 ยาสิ้นบุตร

หลังจากหิมะแรกแห่งเหมันต์โปรยปรายผ่านพ้น เซียวจิ่งหรงก็นำเหล่านางสนมวังหลังมุ่งหน้าสู่ตำหนักน้ำพุร้อน

สองปีมานี้เขาแทบมิได้เสด็จไปร่วมอภิรมย์กับนางสนมใหม่คนใด ตามธรรมเนียมจึงยังคงเป็นคนหน้าเดิม ๆ เหล่านั้น เพียงแต่เพิ่มอิ๋งเหม่ยเหรินเข้ามาอีกคน

ขบวนคนขึ้นรถม้า เร่งเดินทางเต็ม ๆ หนึ่งวันเต็มจึงถึงที่หมาย

ซูถังรีบขึ้นไปนอนแผ่อยู่บนเตียง ปลอบประโลมสะโพกของตนที่ถูกกระแทกจนชาดิก

ลานเรือนของตำหนักพักแรมมิได้กว้างขวางพอ องค์ชายและองค์หญิงจึงรวมไปพักอยู่อีกแห่งหนึ่งทั้งหมด

“พวกเจ้าก็ไปพักผ่อนเถิด อย่าได้ง่วนอยู่เลย” ซูถังโบกมือ ส่งสัญญาณให้สือหยวนและเฉินลู่ไปพักที่ห้องข้างเช่นกัน

ทว่าสิ้นเสียงได้มิทันไร ขันทีผู้ส่งสารก็มาถึง

“เต๋อเฟยพระนาง ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้บ่าวมาเชิญท่านไปพ่ะย่ะค่ะ”

ซูถังเค้นรอยยิ้มเสแสร้งออกมา “ลำบากขันทีต้องวิ่งวุ่นแล้ว”