กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 180 ความจริงของการดับสูญ
ซูถังเพิ่งจะเริ่มวิเคราะห์ เซียวจิ่งหรงก็เลิกประชุมเช้าแล้วรีบรุดมา
พระองค์มิได้ตรัสอันใดมากความ เพียงส่งสัญญาณให้นางว่าต่อไป
“ก่อนอื่นพวกเรามาพูดถึงรอยแผลบนร่างของยวี่หนี่ว์ซ่งกันก่อน
หากถูกผู้อื่นรัดคอตาย รอยรัดมักจะอยู่บริเวณด้านหน้าหรือด้านข้างลำคอ ตำแหน่งอาจไม่คงที่แน่นอน ความลึกและความกว้างของรอยรัดอาจไม่สม่ำเสมอกัน และอาจมีรอยรัดหลายแห่งหรือมีรอยรัดที่พาดตัดกัน
ทว่ารอยรัดบนคอของยวี่หนี่ว์ซ่งกลับอยู่เหนือกระดูกอ่อนไทรอยด์ตรงลำคอ รอยรัดเป็นรูปห่วง ความลึกค่อนข้างสม่ำเสมอ รอยลวดลายของเชือกมักจะเห็นได้ค่อนข้างชัด ทั้งขอบของร่องเชือกยังค่อนข้างเรียบ เลือดออกใต้ผิวหนังค่อนข้างเบาบาง ไม่มีแผลถลอกที่เห็นได้ชัด
นี่พิสูจน์ว่าไม่มีแรงภายนอกที่ไร้กฎระเบียบดึงเชือกรัดคอนาง”
ซูถังร่ายยาวเป็นชุด เหล่านางสนมส่วนใหญ่ล้วนเติบโตมาในห้องหอ ย่อมฟังแล้วสับสนงุนงงไปหมด
นางจึงเสริมขึ้นมาอย่างไม่ช้าไม่เร็วว่า “หากทุกท่านไม่เชื่อ สามารถไปไต่ถามเจ้าพนักงานชันสูตรผู้ชำนาญได้”
ยามที่นางสนมในวังหลังตาย โดยมากแล้วจะไม่เชิญเจ้าพนักงานชันสูตรมาตรวจศพ