กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 175 นั่งเรือท่องทะเลสาบใต้แสงจันทร์
“ท่านแม่ คืนนี้ดวงจันทร์กลมโตเหมือนเมื่อวันสิบห้าค่ำเลยเจ้าค่ะ”
ซูถังรวบตัวเหนียนเหนียนที่เดินเข้ามาจากด้านนอกเข้ามากอด พลางเขี่ยลูกแก้วหยกที่ห้อยอยู่บนศีรษะนางเล่น “เจ้ากำลังบอกใบ้ให้ท่านแม่ทำขนมเปี๊ยะให้เจ้าอีกรอบกระมัง”
เหนียนเหนียนหัวเราะ “แฮะ ๆ” แล้วซุกตัวเข้าสู่อ้อมอกของซูถัง
ซูถังมองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงจันทร์วันเพ็ญลอยเด่นอยู่กลางนภากาศจริง ๆ เสียด้วย
ราตรีอันบริสุทธิ์ไร้ละอองธุลี แสงจันทราดั่งประกายเงิน มีสายลมแผ่วเบาพัดผ่านใบหน้า ช่างเป็นช่วงเวลาอันงดงามที่หาได้ยากยิ่ง
“ความจริงหม่อมฉันอยากไปล่องเรือที่ทะเลสาบไห่ฉือเพคะ” เหนียนเหนียนมองซูถังด้วยสายตาเปี่ยมประกายความหวัง แววตาสุกใสไม่แพ้ดวงจันทร์ด้านนอก “คราวก่อนกระหม่อมเห็นเรือโคมไฟลอยอยู่บนนั้นแต่ไกล งดงามเหลือเกินเพคะ”
นานทีปีหนจะมีเทศกาล ซูถังย่อมไม่อยากขัดใจลูก “เช่นนั้นก็ไปเรียกน้องชายเจ้ามาด้วยเถิด เพียงแต่ห้ามดึกเกินไป ครึ่งชั่วยามก็ต้องกลับมาแล้ว เข้าใจหรือไม่”
“ท่านแม่ดีที่สุดเลยเจ้าค่ะ” เหนียนเหนียนแนบชิดซูถังอย่างพึงพอใจ
ซูถังยิ้มพลางถามว่า “แล้วขนมเปี๊ยะยังจะกินอยู่หรือไม่”