กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 173 สวีจือจิน
หานสีอ่านจดหมายลับในมือซูเฉิงจบ ก็รู้สึกราวกับตนเองได้ไปอยู่ในเหตุการณ์จริงด้วยตาเนื้อ “นี่เจ้าจะเกินจริงไปหน่อยแล้วหรือไม่ เรื่องพรรค์นี้เจ้าก็ยังสืบรู้มาได้อีกหรือ เจ้าแอบไปฝึกวิชาเหินฟ้าดำดินมาตั้งแต่เมื่อใดกัน ห้ามแอบดูข้าอาบน้ำเด็ดขาดเชียวนะ”
ซูเฉิงถลึงตาใส่หานสีหนึ่งที รับแผ่นกระดาษจดหมายมาเผาทิ้ง “หากเพียงอยากรู้เรื่องเล่าลือในหมู่ชาวบ้าน ข้าจะเสียเวลาลงแรงสร้างกิจการใหม่ให้วุ่นวายไปไย มีตระกูลหานของพวกเจ้าก็เพียงพอแล้ว”
“ไม่ใช่สิ แล้วเจ้าทำได้อย่างไรกัน”
“ความลับ”
หานสีได้ยินเช่นนั้นก็เบะปากทันควัน “เจ้าเปลี่ยนไปแล้ว”
ซูเฉิงส่ายหน้าอย่างจนใจ “เพียงแต่เวลาแค่ชั่วประเดี๋ยวประด๋าวนี้อธิบายไม่กระจ่าง คราวหน้าข้าจะพาเจ้าไปดูด้วยพระองค์เอง”