ตอนที่ 166 สถานะของตู้โม่

ตอนที่ 166 สถานะของตู้โม่

เจ้าตัวน้อยทั้งสองได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นอย่างหวาดหวั่น ก้มหน้าน้อย ๆ ลง คาดเดาพระทัยของไทเฮาไม่ออก

“เต๋อเฟยแม้มีบุญคุณเลี้ยงดูพวกเจ้า ทว่ามารดาของพวกเจ้าคือฮองเฮา ไม่ว่าภายหน้าจะเลี้ยงดูอยู่ใต้การดูแลของผู้ใด พวกเจ้าก็ไม่ควรผูกใจเจ็บแค้น” สุรเสียงไม่ยินดียินร้ายของไทเฮาดังเข้าหูเจ้าตัวน้อยทั้งสอง “อีกประการทำผิดก็ย่อมต้องถูกลงทัณฑ์ พวกเจ้าเข้าเรียนมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ไฉนเลยจะไม่เข้าใจหลักการข้อนี้”

“แต่ว่า...” เหนียนเหนียนไม่เชื่อแม้แต่น้อยว่าท่านแม่ของตนจะทำร้ายลูกของผู้อื่น จึงอ้าปากคิดจะแก้ต่าง

นึกไม่ถึงว่าเซียวเสาอิ๋นจะดึงสติกลับมาจากความตื่นตระหนกได้ก่อนนาง จึงเอ่ยปากก้าวหนึ่งพร้อมประสานมือคารวะว่า “หลานเข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

เหนียนเหนียนเอียงศีรษะมองเซียวเสาอิ๋นแวบหนึ่ง สุดท้ายภายใต้การเตือนของน้องชายก็ยอมขานรับอย่างว่าง่าย

สีพระพักตร์ของไทเฮาคลายลงเล็กน้อย “ตลอดช่วงครึ่งค่อนวันนี้พวกเจ้าคงเหนื่อยล้าแล้ว ให้ป้าข้างกายปรนนิบัติพวกเจ้างีบหลับสักตื่น รอเวลาสายกว่านี้ค่อยมาร่วมเสวยมื้อค่ำพร้อมอายเจีย”

เจ้าตัวน้อยทั้งสองเพิ่งจะคล้อยหลังไป ป้าข้างพระวรกายของไทเฮาก็วางหมอนให้เข้าที่ เพื่อให้ไทเฮาได้เอนพระวรกายพักผ่อนบนตั่งนุ่มอย่างสบายอารมณ์

ทว่าไทเฮามิได้เอนกายลง หากแต่ยกถ้วยชาขึ้นมา “เจ้ารองคนนี้ฉลาดไม่เบา เหมือนฮ่องเต้ตอนวัยเยาว์ไม่มีผิด”

“องค์ชายสองย่อมต้องเหมือนฝ่าบาทเพคะ”