กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 160 เซียวจิ่งหรงที่ออดอ้อน
อานุภาพสายฝนกระหน่ำไม่หยุดตลอดทั้งคืน
“ฝ่าบาท?”
ซูถังลุกขึ้นนั่งบนเตียง มองดูเซียวจิ่งหรงที่มาเยือนในราตรีสงัดตรงหน้า ในภวังค์สะลึมสะลือยังนึกว่าตนเองกำลังฝันไป
นางใช้หลอดจุดไฟจุดเชิงเทียนอีกสองอัน ห้องถึงค่อยพอมีแสงสว่างขึ้นมาบ้าง
“คืนนี้ฝ่าบาทจะประทับค้างแรมที่นี่กับหม่อมฉันหรือเพคะ”
ชายบ้าคนนี้คิดจะค้างแรมก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อันใด เพียงแต่มารายงานตัวเอาชั่วยามนี้ช่างดึกดื่นเกินไปจริง ๆ อีกทั้งยังไม่ส่งข่าวมาบอกให้นางรอ
หากมิใช่สือหยวนเข้ามาปลุก นางก็คงยังนอนหลับปุ๋ยอยู่เป็นแน่
“อืม” เซียวจิ่งหรงมิได้อธิบายสิ่งใดมากความ “เจ้ามิต้องลุกขึ้นมาปรนนิบัติรับใช้หรอก”
ซูถังหมดคำจะพูด ไฉนไม่บอกก่อนที่นางจะลุกขึ้นเล่า