ตอนที่ 156 ซูถังโมโห

ตอนที่ 156 ซูถังโมโห

เสียงประทัดดังก้อง ก้าวเข้าสู่ช่วงปลายปีอีกครา

ปีนี้ฮองเฮายังคงส่งลี่เป่ามาให้ซูถังดูแลเพื่อฉลองปีใหม่ร่วมกันเช่นเคย

ซูถังคิดว่าตนมิได้เข้าครัวมาหลายวันแล้ว จึงลงมือปรุงอาหารด้วยพระองค์เองสองสามอย่างให้พวกเด็ก ๆ ได้กิน

ลี่เป่าเริ่มจับตะเกียบทานข้าวเองได้แล้ว

“ท่านแม่ ท่านแม่ อร่อย” เด็กน้อยมีความสุขจนหยีตา ทั้งยังไม่ลืมที่จะคีบอาหารให้ทุกคนบนโต๊ะคนละหนึ่งคำ

ซูถังกำลังเบิกบานใจ ทว่ากลับเห็นเซียวจิ่งหรงเดินเข้ามาจากด้านนอก

นางจึงจำต้องวางตะเกียบแล้วลุกขึ้นทำความเคารพ “เหตุใดฝ่าบาทมิให้คนมาเข้าเฝ้าทูลแจ้งล่วงหน้าเล่าเพคะ? หม่อมฉันจะได้รอให้ฝ่าบาทเสด็จมาก่อนแล้วค่อยเสวย”

เซียวจิ่งหรงก้าวเข้ามาข้างหน้าแล้วอุ้มลี่เป่าขึ้นมาเขย่าเบา ๆ ก่อนจะวางเขากลับลงบนที่นั่งเดิม “ไม่เป็นไร เจิ้นเพิ่งหารือราชกิจเสร็จ เลยแวะผ่านมา นั่งลงกันเถิด”