เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 150 คดีฆาตกรรมพ่อค้าดินแดนตะวันตก
หลังจากซูเฉิงทราบคำขอของพี่สาวตนเองแล้ว ก็ไปหาหานสีเพื่อขอความช่วยเหลือ
หานสีย่อมตอบตกลงโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง “พ่อค้าเร่ดินแดนตะวันตกหรือ ลูกพี่ลูกน้องข้ารู้จักเยอะแยะเลยนะ เจ้าอยากถามอะไรล่ะ เดี๋ยวข้าช่วยส่งคำพูดให้”
ซูเฉิงครุ่นคิดดูแล้ว รู้สึกว่าหากต้องถามต่อกันไปเป็นทอด ๆ ผ่านคนหลายคน นอกจากจะชักช้าแล้วยังอาจเกิดความตกหล่นได้ง่าย จึงเสนอว่าจะเดินทางไปด้วยพระองค์เองเลยจะดีกว่า
“ได้สิ” หานสีหาวหวอดหนึ่งที “พอดีข้ากำลังง่วงอยู่เชียว ออกไปข้างนอกให้กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาบ้างก็ดี”
ทั้งสองคนแจ้งสถานการณ์ให้ลูกพี่ลูกน้องสกุลหานทราบแล้ว ก็นั่งรถม้าของจวนตระกูลหานไปถึงสวนแห่งหนึ่ง ด้านในจัดวางสินค้าละลานตาหลากหลายรูปแบบ เจ้าของแผงส่วนใหญ่มองดูจากหน้าตาก็รู้ได้ทันทีว่ามิใช่ชาวต้าหยง
ซูเฉิงสอบถามพ่อค้าดินแดนตะวันตกวัยหนุ่มไปหลายคน คำตอบที่ได้รับล้วนบอกว่าไม่รู้
เมื่อเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มมืดค่ำลงแล้ว เขากลัวว่าจะกระทบต่อการพักผ่อนของหานสี จึงเอ่ยปากชวนกลับ
“มาถึงขนาดนี้แล้ว อย่างน้อยก็ถามคนที่พอจะถามได้ให้หมดสิ”
“คราวหน้าข้าค่อยมาสืบถามคนเดียวก็ได้”