ตอนที่ 137 กลับวังแต่งตั้งพระสนม

ตอนที่ 137 กลับวังแต่งตั้งพระสนม

ซูถังกำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงความคิดของตนเอง เสียงของเซียวจิ่งหรงก็พลันดังขึ้นข้างหูนาง

“ฝนตกแล้ว”

ซูถังยื่นมือออกไปสัมผัสดู ก็รู้สึกได้ถึงความเย็นเยียบของหยดน้ำที่ตกลงบนกลางฝ่ามือจริง ๆ

เพียงแต่มองด้วยตาเปล่าแทบจะมองไม่ออกเท่านั้น

ด้านล่างมีพ่อค้าเร่จำนวนมากที่ไม่มีเพิงกันฝน มีเพียงผ้าผืนหนึ่งปูแผ่ไว้บนพื้น ด้วยเหตุนี้จึงพากันง่วนกับการเก็บแผงกลับบ้าน

แม้ฝนจะไม่โหมกระหน่ำรุนแรง แต่อานุภาพฝนกลับมาอย่างรวดเร็ว

มินานก็เปลี่ยนจากละอองฝนละเอียดรวมตัวเป็นเม็ดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วร่วงหล่นลงมา กระทบชายคา ส่งเสียงซ่า ๆ ต่อเนื่อง

นี่ทำให้พ่อค้าแม่ขายข้างล่างต้องลำบากยากเข็ญเสียแล้ว

น้ำฝนเปียกชุ่มสาบเสื้อทว่ากลับมิอาจห่วงตนเอง ได้แต่ก้มหน้าก้มตาเก็บข้าวของอย่างตั้งอกตั้งใจ