เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 129 ประกาศผล
ภายในสะพานมีหลังคา สมาชิกชมรมกวีใบไม้แดงได้คัดเลือกบทกวีสามสิบถึงสี่สิบบทจากหลายร้อยบท นำมาเสนอต่อหน้าบุรุษในอาภรณ์แพรต่วนวัยล่วงเลยครึ่งร้อยผู้หนึ่ง
บุรุษผู้นี้ก็คือผู้ดูแลชมรมกวี นามว่าว่างตู้ที่ผู้คนขนานนามว่าอาจารย์จั๋วอิง
ว่างตู้กวาดสายตามองผลงานกวีในมืออย่างรวดเร็ว ยิ่งดูก็มุมปากยิ่งตกลง ความรังเกียจระหว่างคิ้วไม่ปิดบังแม้แต่น้อย “ที่คัดออกมามีแค่นี้รึ”
ประธานชมรมกวีด้านข้างกำลังจะอธิบาย ทว่าว่างตู้กลับลุกขึ้นยืนกะทันหัน ปากพร่ำเอ่ยว่า “แขกผู้ทรงเกียรติ แขกผู้ทรงเกียรติ ยากนักที่เจ้าจะยอมให้เกียรติมา”
คนในชมรมกวีรีบหันกลับไป ครั้นมองเห็นผู้มาเยือนได้ชัดเจนก็ค้อมกายต้อนรับ “ท่านฉื่อหลิ่ว”
บุรุษผู้ถูกเรียกว่าท่านฉื่อหลิ่วผู้นี้มีเรือนผมสีขาวดุจกระเรียน ดูแล้วมีอายุมากกว่าว่างตู้ไม่น้อย