ตอนที่ 111 กอดแน่น ๆ

ตอนที่ 111 กอดแน่น ๆ

โชคดีที่อย่างไรเสียเซียวจิ่งหรงก็ยังมีฎีกาอีกกองพะเนินต้องตรวจฎีกา จึงมิได้รั้งตัวซูถังเอาไว้ไม่ปล่อย

เดิมทีซูถังคิดจะขอตัวลา ทว่ากลับพบว่าน้ำหมึกของเซียวจิ่งหรงร่อยหรอจนก้นจานหมึก ขันทีน้อยที่เดิมทีมีหน้าที่ฝนหมึกน่าจะถูกเขาไล่ออกไปแล้ว นางจึงรุดหน้าเข้าไปประจบเอาใจด้วยความริเริ่มของตนเอง

ผ่านไปครู่หนึ่ง ซูถังที่ฝนหมึกเสร็จแล้วจึงเอ่ยปากขอตัวอย่างนุ่มนวล เซียวจิ่งหรงวางพู่กันขนหมาป่าในมือลงตามน้ำแล้วลุกขึ้น “เจิ้นไปพร้อมกับเจ้า”

ซูถังประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ยังคงเดินตามหลังเซียวจิ่งหรงไปอย่างว่าง่าย

ยามก้าวออกจากประตู จันทราเคลื่อนเหนือยอดหลิวเสียแล้ว

ทั้งสองอาบอยู่ใต้แสงจันทรา ต่างรู้กันโดยมิได้เอ่ยปาก เดินอย่างเงียบเชียบมายังโถงของซูถังเพื่อเข้าที่บรรทม

ระหว่างที่ซูถังสะลึมสะลือด้วยความง่วงงุน นางรู้สึกได้ว่าเซียวจิ่งหรงโอบกอดนางแน่นเป็นพิเศษ