ตอนที่ 108 ซูเฉิงถูกใส่ร้ายอีกครั้ง

ตอนที่ 108 ซูเฉิงถูกใส่ร้ายอีกครั้ง

เสี่ยวไป๋เป็นลูกสุนัขตัวหนึ่งของสำนักศึกษาเมืองหลวงเหนือ ยามปกติมีนิสัยเชื่อง เชื่อฟัง อาศัยการให้อาหารของเหล่านักศึกษาประทังชีวิต

วันนี้เสี่ยวไป๋ได้กลิ่นหอมสายหนึ่งที่ทำให้มันน้ำลายสอ มันจึงวิ่งตามกลิ่นนั้นไปตลอดทาง

เด็กหนุ่มสองสามคนที่อยากเล่นกับสุนัขเดินตามหลังมันมาจนถึงที่รกร้างแห่งหนึ่งซึ่งมีวัชพืชขึ้นรกชัฏ

“เจ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ววิ่งมาที่กันดารเช่นนี้ทำไมกัน” เด็กหนุ่มมองดูเสี่ยวไป๋ที่มุดเข้าไปในพงหญ้าไม่หยุด “ตะกุยอะไรอยู่น่ะ”

เด็กหนุ่มเปิดพงหญ้าออก เห็นเพียงเศษผ้าผืนหนึ่งโผล่ออกมาจากดินโคลนด้านหลังพงหญ้า

ดินโคลนมีร่องรอยการถูกขุดพรวนใหม่อย่างเห็นได้ชัด

ความอยากรู้อยากเห็นผลักดันให้เด็กหนุ่มไม่กี่คนช่วยกันคุ้ยดินโคลนออกเพื่อดูให้รู้แน่ ใต้ดินโคลนเป็นห่อผ้าธรรมดาสามัญชิ้นหนึ่ง