บทที่ 204: ตราบาป

บทที่ 204: ตราบาป

ดึกมากแล้ว ภายในลานเรือน นอกจากฟางโจ้วกับราชาชิงสือ คนอื่นๆ ต่างง่วงจนหัวถึงพื้นก็หลับไป นอนเกลื่อนอยู่เต็มพื้น วังหลวงออกใหญ่โตแท้ๆ กลับไม่มีใครเอาผ้าห่มมาให้พวกเขาสักคน

“ฉันไม่ได้คิดอย่างอื่น ทุกอย่างแล้วแต่ผู้อาวุโสจะจัดการ”

หลังฟังฟางโจ้วพูดจบ ราชาชิงสือไม่ได้เงยหน้า กลับก้มต่ำลงกว่าเดิมเสียอีก

แววตาฟางโจ้วฉายความจนใจวูบหนึ่ง เขาพูดเสียงเบา “ลุกขึ้นมาคุยกันเถอะ ทำท่าแบบนี้เหมือนฉันเป็นฝ่ายผิดเลย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ราชาชิงสือชะงักไป ก่อนค่อยๆ ลุกขึ้นยืนพร้อมก้มตัวเล็กน้อย ท่าทางเหมือนตอนที่จวงจิ้งจือแสดงต่อหน้าเขา