บทที่ 188: องค์หญิงกระโดดตึก

บทที่ 188: องค์หญิงกระโดดตึก

หน้าประตูหอจันทร์ลอย ผู้ติดตามเพียงคนเดียวที่คุกเข่าอยู่เห็นฟางโจ้วหันกลับมามอง จึงอดกลืนน้ำลายไม่ได้

“ท่านครับ ผมก็แค่...”

“เอ๊ะ ไม่ต้องรีบ ฉันไม่สนใจคำแก้ตัวของนายหรอก”

ฟางโจ้วยกมือห้ามผู้คุ้มกันไม่ให้พูดต่อ จากนั้นใช้นิ้วเกี่ยวเบาๆ เหรียญสีเขียวที่เปื้อนสีแดงสดเล็กน้อยก็ลอยขึ้นจากพื้นถนน ก่อนตกลงมาอยู่ในมือเขา

เมื่อผู้คุ้มกันที่คุกเข่าอยู่เห็นเช่นนั้น เหงื่อเย็นก็ไหลลงมาตามหน้าผาก ส่วนหญิงที่แต่งกายเลียนแบบนางกำนัลข้างๆ ก็รู้สึกไม่สบายใจกับการกระทำของฟางโจ้ว แต่ยังไม่ยอมก้มหน้า ยังคงจ้องเขาตรงๆ ริมฝีปากเม้มแน่น แววเกลียดชังในดวงตาแทบจะจับต้องได้

“สิ่งนี้ต่างหากที่ฉันสนใจ”