บทที่ 180: ผลบ่มปราณที่กัดไม่เข้า

บทที่ 180: ผลบ่มปราณที่กัดไม่เข้า

ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ลับขอบฟ้า เมืองศิลาเดียวดายจมเข้าสู่ความมืด

แต่ไม่นาน แสงไฟทีละจุดก็เริ่มลุกลาม ความวุ่นวายในเมืองจุดชนวนให้เปลวไฟลุกโชน ทั่วทั้งเมืองจึงอลหม่านไปหมด

ชุยอวี่ได้สติ รีบลงจากกำแพงเมืองเพื่อเข้าไปหยุดความวุ่นวายภายในเมือง

“ตึง ตึง ตึง”

ฟางโจ้วไม่ได้ไปที่เรือนของชุยอวี่โดยตรง แต่กลับอุ้มเสี่ยวเยว่มาหยุดอยู่หน้าบ้านซอมซ่อหลังหนึ่ง ก่อนเคาะประตูเบาๆ

“เปิดประตูให้ฉันหน่อยได้ไหม? ฉันไม่ใช่คนไม่ดี”

เสียงอ่อนโยนของฟางโจ้วดังเข้าไปในบ้าน ทว่ากลับไม่มีใครตอบ