บทที่ 177: อย่าโดดเรียน เดี๋ยวจะเรียนจบก่อนกำหนด

บทที่ 177: อย่าโดดเรียน เดี๋ยวจะเรียนจบก่อนกำหนด

ผืนป่าในรัศมีราวห้ากิโลเมตรกลายเป็นดินแดนมรณะ ต้นไม้ละลายเป็นของเหลวสีเขียวไหลซึมลงผืนดิน ก่อเกิดเป็นหนองน้ำสีเขียวผืนหนึ่ง

หนองน้ำยังคงขยายตัวไม่หยุด เพียงเจ็ดนาทีมันก็ลุกลามออกไปรอบด้านอีกประมาณห้าร้อยเมตร และความเร็วในการขยายตัวไม่ได้ลดลง กลับยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ

เย่หนิงหานยืนอยู่กลางอากาศ มองหนองน้ำสีเขียวเบื้องล่างด้วยสีหน้าขมวดคิ้วแน่น

เธอรู้ว่าคนจากทวีปตะวันออกบ้าคลั่ง แต่ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะบ้าถึงขนาดนี้

แค่กลุ่มผู้บำเพ็ญตนแดนแก่นลี้ลับกลุ่มหนึ่ง อาศัยค่ายกลกากๆ เพียงค่ายกลเดียว ก็กล้าลอบสังหารเธอที่อยู่ในแดนทารกมรรคา เพียงเพราะต้องการอาภรณ์ธรรมลักษณ์บนตัวเธอ