บทที่ 175: การเลี้ยงดู

บทที่ 175: การเลี้ยงดู

อากาศภายในเมืองค่อนข้างขุ่นมัว มีกลิ่นเปรี้ยวเน่าอันชวนให้ไม่สบายใจเจือปนอยู่เล็กน้อย

ฟางโจ้วเงยหน้ามองไป แต่กลับเห็นผู้คนอยู่ไม่กี่คน

ถนนใต้เท้าเป็นเพียงถนนดินอัดแน่น ข้างทางคือบ้านเรือนเตี้ย ๆ เก่าโทรม พอใช้หลบลมบังฝนได้เท่านั้น

เงาร่างเล็ก ๆ โผล่ศีรษะออกมาจากบ้านหลังหนึ่ง แล้วมองมาทางฟางโจ้ว

แต่ไม่นาน มือที่เต็มไปด้วยตาปลาก็ปิดปากเงาร่างนั้น ก่อนลากกลับเข้าไปในบ้าน

ฟางโจ้วชะงักไปเล็กน้อย เขามองเงาร่างผอมบางสองร่างภายในบ้าน จากนั้นจึงเดินหน้าต่อ

ไม่นาน ฟางโจ้วก็ก้าวขึ้นมาบนถนนที่ปูด้วยแผ่นศิลาเขียว บ้านเรือนโดยรอบเองก็ไม่ได้ทรุดโทรมเท่าเดิมแล้ว