กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 162: การแข่งขันศิลปะการชงชา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่อาจแปดเปื้อน
สามวันต่อมา ณ สนามแข่งขันขนาดยักษ์แห่งหนึ่งบนยอดเขาเพลิงศักดิ์สิทธิ์
ตอนนี้ใจกลางลานกว้างเต็มไปด้วยโต๊ะชงชา ส่วนอัฒจันทร์โดยรอบก็แน่นขนัดไปด้วยศิษย์จากยอดเขาต่าง ๆ
อัฒจันทร์ฝั่งตรงข้ามโต๊ะชงชาคือที่นั่งกรรมการ ฟางโจ้วนั่งอยู่ตรงกลาง มองเฉินชิงหยาที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง
“ผู้อาวุโสเฉิน ตอนนี้ฉันเป็นกรรมการที่ยุติธรรมและไม่ลำเอียงนะ กรุณาสำรวมหน่อย ฉันไม่มีทางร่วมมือกับคุณทำเรื่องที่ผิดจรรยาบรรณหรอกครับ”
เฉินชิงหยามองฟางโจ้วอย่างพูดไม่ออก ทั้งที่ใช้เส้นเข้ามาเป็นกรรมการแท้ ๆ ยังกล้ามาพูดเรื่องจรรยาบรรณกับฉันอีก
“ฉันก็แค่ขอให้นายหักคะแนนหลิงชื่อฮวาสักหน่อยเองไม่ใช่เหรอ?”