กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 125: การไถ่บาปของลู่เหรินอี่
“เป็นอะไรไป? ทำหน้าเหมือนฉันน่ากลัวมากอย่างนั้นแหละ”
ฟางโจ้วยิ้มอย่างเป็นกันเอง น้ำเสียงอ่อนโยน ทว่าในสายตาของลู่เหรินอี่กลับไม่ใช่แบบนั้น
ตามตำนานเล่ากันว่า คนของสำนักหมื่นปราชญ์เกลียดชังความชั่วร้ายเข้ากระดูกดำ เจอคนเลวก็ฆ่าทันที ไม่สนฐานะหรือพลังฝีมือ
ถ้าฆ่าคนเดียวไม่หมด พวกเขายังเรียกศิษย์คนอื่นของสำนักหมื่นปราชญ์มาช่วยฆ่า จนกว่าจะกำจัดคนเลวทั้งหมดได้
ส่วนลู่เหรินอี่ เมื่อดูจากสิ่งที่เขาเคยทำแล้ว ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาคือคนเลว แถมยังเป็นคนที่มีบาปหนาหนักอีกด้วย
ฟางโจ้วส่ายหน้า ตอนถูกล้อมอยู่ในจวนเจ้านคร เขาก็รู้ตัวแล้ว แม้พวกทหารจะใช้ค่ายกลซ่อนตัว แต่จะปิดบังเขาได้อย่างไรกัน